Over het ras

De IJslandse hond is een iets kleiner dan middelgroot ras. De hond wordt geliefd om zijn vriendelijke, open karakter en hechte band met mensen. De IJslandse hond, ook bekend als IJslandse herdershond of IJslandse Schaapshond, heeft dagelijkse activiteit en beweging nodig. Als u dit niet kunt bieden, overweeg dan een ander ras.

Oorsprong

De geschiedenis van het ras gaat terug tot de 10e eeuw na Christus, toen Vikingen deze honden naar IJsland brachten. De Vikingen bezochten in die tijd ook Groenland. Er zijn veel overeenkomsten tussen de IJslandse hond en rassen zoals de Groenlandse Eskimohond, de Noorse Buhund en de Siberische husky.

De IJslandse hond werd gefokt op zijn functionele gedragingen: bewaken van zijn gebied, alarm slaan door te blaffen, schapen ophalen en vogels wegjagen. Agressie was niet gewenst. Er gaan verhalen dat agressieve honden werden afgemaakt. Dat is ook wel te begrijpen, omdat de IJslandse hond zelfs bij een baby of kind in bed werd gelegd als een levende kruik.

Tegen het einde van de 17e eeuw was de IJslandse herdershond in heel Europa bekend. In de 19e eeuw dreigde het ras te verdwijnen door epidemieën, hongersnood en natuurrampen. Dankzij de inspanningen van een Engelsman met interesse in IJsland en kynologie is het ras behouden gebleven en in 1969 officieel als ras erkend.

Uiterlijk

IJslandse Herdershonden hebben een charmante, knuffelachtige uitstraling, maar onder de pluizige vacht zijn het sterke, gespierde honden.

Het ras heeft een dikke, dubbele vacht, die zowel lang- en kortharig kan zijn en waterafstotend is Kleuren omvatten lichte, tan- of fawn-tinten van melkachtig wit en roomkleurig tot roodbruin, zwart, chocoladebruin of grijs. Witte aftekeningen komen vaak voor bij alle kleuren.

De ledematen zijn iets korter dan gemiddeld, met een stevige rug en een goed ontwikkelde borstkas. De nek kan breed lijken door de overvloedige vacht. De snuit is licht verlengd en taps toelopend. Ze hebben grote, amandelvormige donkergekleurde ogen en hoog aangezette, driehoekige oren met puntige toppen. De staart is zeer pluizig, gekruld in een ring en gedragen over de rug.

De IJslandse hond weegt grofweg tussen de 10 en 20 kilogram en heeft een schouderhoogte van tussen de 38 en de 50 centimeter. De reuen zijn iets groter dan de teven.

Karakter

De IJslandse hond is buitengewoon vriendelijk. De hond is niet geschikt voor serieuze bewakingswerkzaamheden. De IJslander is heel sociaal, zowel naar volwassenen als naar kinderen. Door zijn oorspronkelijke werk als drijver van vee blaft hij veelal tegen rennende dieren. Ook gaan veel IJslandse honden luid blaffend achter vogels aan. Vanwege het drijfinstinct moet al van jongs af aan worden voorkomen dat hij fietsers, joggers en katten najaagt. Omdat de IJslandse hond op IJsland een zelfstandig werkende hond was, zal hij (wanneer hij daarin onvoldoende begeleid wordt) zeker zelf initiatief nemen als hij het idee heeft dat er werk aan de winkel is.

Verzorging

De IJslandse hond is een schone hond, die weinig extra verzorging nodig heeft. De vacht is weersbestendig en vraagt weinig onderhoud. Tijdens de vachtwisseling moet er wel regelmatig geborsteld worden. Ze hebben geen “hondenlucht”.

Een raskenmerk zijn de (dubbele) wolfsklauwen. De nagels van deze wolfsklauwen raken de grond niet. Daardoor slijten ze niet en groeien ze door. De nagels van de wolfsklauwen moeten daarom periodiek geknipt worden.

Gezondheid

De IJslandse hond is een gezonde, krachtige hond die tot op hoge leeftijd zijn vitaliteit behoudt. Er zijn veel voorbeelden van honden die in relatief goede gezondheid 15 jaar of ouder worden. Een belangrijk recept voor een goede gezondheid is voldoende beweging, liefst zo’n 1½ à 2 uur per dag, hoewel hij het veel langer kan volhouden!

Er zijn geen ziektes of aandoeningen die typisch zijn voor het ras. In het verenigingsfokreglement van de Vereniging voor de IJslandse Hond in Nederland (VIJHN) zijn gezondheidsonderzoeksverplichtingen vastgelegd, om zo te voorkomen dat bepaalde aandoeningen zich verspreiden over de populatie. Ook is er veel aandacht voor de genetische diversiteit binnen het ras.

Meer lezen over de IJslandse hond kan onder andere op de website van de Vereniging IJslandse Hond in Nederland.